ولی به باد تو دل خوش

می وزی

اما نه برای خاموشی من

مدام تو را انتظار می کشم

شاید شعله ور ترم کنی

شاید

همه گل ها واشده اند

تو هنوز

خوابی

فدای

خواب نازت

بیدار شو

از تو نمی نالم

از دلم می نالم

که این روزها

بدجوری بهانه تو را می گیرد.

بدجوری

بدجوری

غمت

نازت

نگاهت

همه را

به حرمت

نفسي

كه روزي

روزگاري با هم كشيديم.

تو به رضايت چه كسي بيشتر مي انديشي

و من

از ترس گفتم

خودم

و او باز صادقانه فرياد زد

كه بيدار شو

اگر عاشقي

تنها رضايت او برايت شرط باشد وبس